آس و پاس خوشبخت!

يه يارو ميشناسم تو اوج فلاكت و بدبختي و نداري فقط يه چيز داره اونم اينكه يه نفر هست كه اين يارو رو دوسش داره هميشه نگرانشه هميشه پشتشه ميگم چقد خوبه آدم اگه تو اين دنيا هيچي نداره حداقل يكي رو داشته باشه كه دوسش داشته باشه.(ميدونم تو اين زمونه ي ماديگرايي مثل يه افسانه ميمونه ولي واقعا هست خوش بحالش بهش غبطه خوردم)